شب...کویر...سکوت

كسي است ازمن به من نزديك تر

و من در ارزوي او پر ميكشم به عمق دلتنگي

و تو بي خبر از من و دلتنگي

مي گذراني دنيا را با دل مشغولي هايت

و تنها من .................

در انديشه هاي دور و درازم با تو

شبهاي پرستاره را با طلوع خورشيد بدرود گويم

محرم اسرار دلدادگي ام به دور از زميني هاست

در اوج اسمان اما..........

او از تو به من نزديكتر

و من در نجواي شبانه قصه ي دلدادگي گويم و نشاني خانه ي معشوق جويم از او

گويد خانه اي است بي الايش در زميني پاك

كه فرشتگان انجا را بوسه باران كردند

و عشاق بر گرد ان در طواف اند

و من هر شب در اوج اسمان بر گرد عاشق ترين عاشق در طوافم

دلم هواي اسمان را كرده است هرشب و هرشب هوايي اش ميشوم اما امشب فرق دارد از زير سقف كوچك خانه زميني ام به زير سقف بزرگ خانه اسماني ام ميروم ‍‍‍‍پاسي ازشب گذشته است نسيم خنكي مي وزدوعلفزار را به رقص واميدارد ماه تابان فانوس راهم وشكارچي آسمان راهنماي راهم با همان عشوه گري هميشگي بر اين گنبدكبود فرمانروايي مي كند به ناگاه شهابي اين عشوه گري را كامل مي كند.....واما هفت خواهر همچنان در كنار يكديگر شاد و خرسندند و با چشمكشان مرا به مهماني اسمان دعوت مي كنند هوهوي باد موسيقي شبانه مان مي شود و هفت خواهر در كنار يكديگر مي رقصند چنگ رومي  نيز به ياري باد مي ايد و موسيقي دلرباي اسمان را مينوازد اسمان نيز با چند شهاب اتش بازي اين مهماني  را به را ه مي اندازند حالا ديگر حتي ملكه ي اسمان نيز غرور

اشراقي اش را فراموش كرده و به  مهماني اسمان  امده است از اين زميني ها رها

ميشوم اوج ميگيرم  انقدر بالا ميروم . . .   ........ انقدر بالا ..... تا بلاخره در كنار جبار

ارام مي گيرم ............. و خدا در اين نزديكيست .